Stadtpark in Wien Vienna Wiedeń

Park miejski Stadtpak w Wiedniu został otwarty po odnowieniu starych murów miasta i budowie ulicy Ringstraße w 1862 roku. Pomysł utworzenia parku pochodzi od malarza Josepha Selleny'ego, park został rozplanowany przez ówczesnego burmistrza A. Zielince. Był to pierwszy w Wiedniu park publiczny. Do 1956 roku odwiedzający park musieli uiszczać opłaty, by móc na chwilę usiąść na postawionych tam krzesełkach? 

Dzisiaj duża część terenów zielonych (ok. 200 kilometrów kwadratowych - co stanowi 50 % powierzchni miasta) jest udostępniona do swobodnego użytku publicznego. Liczne parki, ogrody - botaniczny, japoński, Prater, światowej sławy (dawne cesarskie) parki takie jak Schönbrunn, Belweder, Burggarten, Volksgarten i Augarten etc. 

Centralnym punktem parku miejskiego jest uroczy pawilon Kursalon w stylu włoskiego renesansu wybudowany w latach 1865-1867. W epoce Straussa stał się popularnym miejscem tańców, koncertów i spotkań towarzyskich. Również dzisiaj w tym miejscu odbywają się koncerty, a często konkursy walca. 

W pobliżu stoi pomnik 'króla walca' Johanna Straussa (syna). Posąg wielkiego wiedeńskiego kompozytora grającego na skrzypcach, z brązu, złocony jest ustawiony pod łukiem z białego marmuru, a dekorację łuku stanowią płaskorzeźby przedstawiające alegorie tańczących fal.
Strauss jest oblegany przez turystów o każdej porze dnia. Turyści cierpliwie czekają w długiej kolejce, aby w jego towarzystwie zrobić sobie pamiątkowe zdjęcie.

Fot. Pomnik Jana Straussa (syna) w wiedeńskim Stadtparku.

Park Miejski w Wiedniu. Miejsce, z którego wypływa rzeczka Wiedenka. Przez rzeczkę została przeprowadzona w 1906 roku romantyczna promenada, zaprojektowana przez architektów Friedricha Ohmanna i Josefa Hackhofera. 

W olbrzymim parku nasadzono bogatą roślinność, skomponowaną nieprzypadkowo tak, aby ozdobne drzewa i krzewy kwitły niemal przez cały rok, a dekoracyjna kora drzew i pięknie wybarwione owoce cieszyły oko wypoczywających w parku mieszkańców Wiednia, dzieci i turystów.

Wiedeński Stadtpark jest parkiem z największą liczbą zabytków i rzeźb.

Pomnik Franciszka Schuberta

zobacz

Śladami Franciszka Schuberta

Śladami Franciszka Schuberta

Franciszek Piotr Schubert urodził się 31 stycznia 1797 na przedmieściach Wiednia w Lichtenthalu, zmarł na tyfus brzuszny 19 listopada 1828 w Wiedniu.

Zupełnie przypadkowo, kiedy byłam we wrześniu 2006 roku w Wiedniu, natknęłam się na dom przy Nußdorfer Str. 54, w którym urodził się austriacki kompozytor, twórca słynnej Ave Maria (powstałej na dwa lata przed śmiercią w 1826 r.) czy Serenady. Spędził tu 4 i pół roku życia. Urodził się w ubogiej rodzinie, jako dwunaste z czternaściorga dzieci. Matka jego była kucharką a ojciec prowadził szkołę na przedmieściach Wiednia, w której Franciszek uczył się od około 1803 roku.

Dom znajduje się w dziewiątej dzielnicy Wiednia Alsergrund jest  (9. Bezirk, Alsergrund), dzielnica znana jest również z innych znanych nazwisk wiedeńskiej kultury i nauki.  Ludwig van Beethoven zmarł tutaj w swoim mieszkaniu w Schwarzspanierstraße 15. 

Przy Berggasse 19 jest dawna rezydencja i biuro Zygmunta Freuda. To był dom Freuda z 1891 roku aż do jego wyemigrowania do Anglii w 1938 roku, a obecnie jest Muzeum Zygmunta Freuda.

Do historii przeszły wieczorki muzyczne, tak zwane schubertiady, które odbywały się w kawiarniach lub domach przyjaciół. 

Fot. Pomnik Franciszka Schuberta w Parku Miejskim (Stadpark) w Wiedniu

W roku 1823, po odwiedzinach w domu publicznym, zaraził się chorobą weneryczną. Leczenie rtęcią osłabiło jego organizm, a także miało wpływ na nawrót ataków depresji.

Jego dorobek kompozytorski to 1139 utworów (muzyka chóralna, kameralna, symfonie, koncerty, opery). Za życia często bez źródeł dochodu i tylko dzięki oddanym przyjaciołom mógł komponować. Dopiero wiele lat po śmierci jego muzyczne dzieła przyniosły mu należny rozgłos i uznanie.

***

Ślady pobytu Franciszka Schuberta prowadzą do Kahlenbergerdorf w 19. dzielnicy Wiednia, (ówczesną podwiedeńską wieś), którą umiłował sobie artysta. Tutaj szukał inspiracji, tutaj znalazł spokój do pracy. Na budynku widnieje tablica powstała w 200. rocznicę urodzin Schuberta, informująca o tym, że w dniu 7 sierpnia 1828 roku powstała najsłynniejsza na świecie serenada urodzinowa 'Leise flechen meine Lieder' dla Karoline von Pernold.

***

***

Zobacz też:

Dom Franza Schuberta w Wiedniu Foto z 1928

Mapa Wiednia 
Serenada w wyk. Edyty Geppert https://youtu.be/qU_JSoPMhuQ

Burggarten Park w Wiedniu

Za czasów monarchii habsburskiej Burggarten był prywatnym ogrodem cesarskim. Został utworzony na miejscu, gdzie jeszcze do początku XIX wieku stały mury obronne Wiednia. Ulokowany jest na tyłach cesarskiego pałacu zimowego, pomiędzy Neue Burg, Galerią Albertina i Opernring.

W Parku stoi XIX-wieczny pomnik Wolfganga Amadeusza Mozarta oraz wybudowany w 1957 roku pomnik cesarza Franciszka Józefa I (Franz Joseph I). Po śmierci cesarza Park został udostępniony dla ludu w 1919 roku. Są tam również rzeźby, fontanny.

Wien_Burggarten_Herkulesbrunnen

Pomnik cesarza Franciszka Stefana Lotaryńskiego w Burggarten (jeden z najstarszych pomników konnych w Wiedniu, stoi w pobliżu Neue Burg)

Długi budynek o metalowej i szklanej konstrukcji, to jedna z perełek secesji wiedeńskiej – das Palmenhaus, czyli Palmiarnia. Łączy się ona z Galerią Albertina, która może poszczycić się jedną z największych na świecie kolekcją grafik. W jej zbiorach znajduje się około 50 tys. grafik i około 1,5 mln. rycin.

Część budynku zajmuje motylarnia - das Schmetterlingshaus m. in. z egzotycznymi motylami. 

Pomnik Goethego wzniesiony przez Hellmera w 1900 roku stoi na skraju parku, przy Ringu, tuż za teatrem, w ogrodach Hofburga (Burggarten).

Mapa z zaznaczeniem Burggarten
Wiedeń Miniprzewodnik

Kościół Świętego Michała (Michaelerkirche) w Wiedniu

Kościół Świętego Michała (Michaelerkirche) z XIII wieku to dawny parafialny kościół dworski przy Trakcie Michałowym, tuż przy zimowym pałacu dworskim - Hofburgu. 

Wielokrotne przebudowy, jest zlepkiem kilku stylów, zdobi go jedna smukła wieża. Na wieży znajduje się wielki dzwon św. Michała (große Michaeler Glocke). 

Z gotyckim wystrojem wnętrza. Oryginalne prezbiterium ze stiuku i alabastru przedstawia grupę rzeźb zwaną "Upadek zbuntowanych aniołów". Barokowy ołtarz z 1781 r udekorowany figurami ewangelistów i aniołów wyrzeźbionymi przez J. M. Fischera.

W kościele znajduje się kolekcja cesarskich koron grobowych.

W podziemiach kościoła znajdują się krypty ze szczątkami najbiedniejszych mieszkańców miasta, a także resztki trumien przeniesione tutaj z dawnego cmentarza położonego na Michaelerplatz. 

W domu przyklejonym do ściany kościoła, przy Kohlmarkt mieszkał i grywał na kościelnych organach Haydn. To tu uczył się muzyki w latach 1749-55.

W 1991 roku w 200-lecie śmierci Wolfganga Amadeusza Mozarta (ur 27 stycznia 1756 roku Salzburg, † 5 grudnia 1791 w Wiedniu) odnaleziono w kościelnym archiwum zapisy świadczące o tym, że w dniu 10 grudnia 1791 roku odbyła się w kościele św Michała msza za zmarłego Mozarta. 

Linki:
http://www.kirchen-fuehrer.info/michaelerkirche-wien/st-michael-als-bestattungsort.html

Der liebe Augustin Wiedeń Vienna Wien

Griechenbeisl to jedna z najstarszych restauracji w Wiedniu. Znajduje się na Fleischmarkt 11 (Schwedenplatz), tuż obok bizantyjskiej świątyni greckiego Kościoła Prawosławnego św. Trójcy. 
Pierwsza wzmianka o Griechenbeisl sięga 1500 roku, istniał tam rynek greckich kupców handlujących mięsem.

W czasie Wielkiej Zarazy panującej w 1679 roku, żył w Wiedniu niejaki Marks Augustyn, syn rolnika, człowiek wesołego usposobienia. W wspierał na duchu mieszkańców przerażonych zarazą dżumy. Ofiarą epidemii padło wówczas około 76 000 ludzi. Przyczyną rozprzestrzeniania się choroby wywołanej bakterią Yersinia pestis przenoszoną przez znajdujące się na czarnych szczurach. Było również brak higieny oraz gęsta zabudowa miasta. Do Wiednia, w którym krzyżowały się drogi handlowe, przybywało wtedy wielu podróżnych, głównie w celach handlowych, którzy mogli przynieść bakterię do miasta.

Wg legendy 36-letni Augustyn upił się na umór i pijany wpadł do rynsztoku, gdzie zupełnie beztrosko spędził tam noc. Rano, jak zwykle urzędnicy zbierali ofiary epidemii dżumy, znalezionego w rynsztoku Augustyna uznali za nieżywego, zgarnęli go razem z innymi zmarłymi i wyrzucili poza mury miasta do masowego grobu. Przysypali martwe ciała wapnem, nie zasypując ziemią, by później dorzucać tam kolejne ofiary zarazy. 

Następnego dnia Augustyn obudził się obudził się w zbiorowej mogile, nie zdając sobie sprawy gdzie się znajduje i co się wydarzyło, zaczął beztrosko grać na dudach, aż strażnicy wyciągnęli go z grobu.   

Po tym wydarzeniu przemierzał wiedeńskie ulice wyśpiewując piękne ballady.

W korytarzu restauracji Griechenbeisl znajduje się symboliczny dół z uśmiechniętym Augustynem w środku. 
Augustyn nie zaraził się chorobą, co przypisano zbawiennemu wpływowi alkoholu w jego organizmie. Jest symbolem ludzi wesołych, z poczuciem humoru, których dzięki pozytywnemu nastawieniu do świata nie zabije nawet tak okropna zaraza, jaką jest dżuma. 

Trzeba wrzucić mu do kapelusza grosik, aby jeszcze tutaj wrócić.

W Wiedniu na Placu Graben znajduje się Kolumna morowa (niem. Pestsäule) – barokowa kolumna Trójcy Świętej wzniesiona przez Leopolda I na pamiątkę ocalenia go od epidemii dżumy w 1679 r. 

Bywalcami restauracji Griechenbeisl był m. in. Wolfgang Amadeusz Mozart, Ludwig van Beethoven, Wagner, Strauss, Mark Twain.

Josephinum Muzeum Uniwersytetu Medycznego w Wiedniu

We wrześniu 2006 roku, podczas kilkudniowego pobytu w Wiedniu, przechodziłam sobie spacerkiem w kierunku centrum miasta i po drodze natknęłam się na ciekawy klasycystyczny budynek przy Währinger Straße 25.  

Współcześnie jest tu Muzeum Uniwersytetu Medycznego w Wiedniu -Josephinum, ale kiedyś w tym gmachu zaprojektowanym przez Isidora Canevale mieściła się Wojskowa Akademia Medyczno-Chirurgiczna założona przez cesarza Józefa II (stad nazwa Josephinum). Akademia miała kształcić w nowoczesnym stylu lekarzy i położne. 

W zbiorach muzeum można zobaczyć publikacje i pisma medyczne datowane na czas pomiędzy XV a XVIII wiekiem, 2 5000 instrumentów medycznych, z okresu XVIII do XX wieku oraz najciekawszą część ekspozycji – modele woskowe. Modele te, przygotowane na zamówienie cesarza Józefa II, stworzono we Florencji, w latach 1784-1788, z trudem transportowane do Wiednia. 

Umieszczone w siedmiu pokojach w gablotach z drzewa różanego i szkła weneckiego prawie 1 200 preparatów, przedstawiają bardzo realistyczne odzwierciedlenie wnętrza człowieka, części ludzkiego ciała, modeli anatomicznych całego człowieka (więzadeł i mięśni, serca, naczyń krwionośnych i limfatycznych, jelit, mózgu, rdzenia kręgowego i narządów zmysłów).

Muzeum udostępnione dla zwiedzających tylko dwa dni w tygodniu - w piątek i sobotę w godzinach 10-18.
Warto przeczytać książkę polskiej noblistki Olgi Tokarczuk "Bieguni". Jest tam przejmujący wątek poświęcony Josephinum. Opisałam to na moim blogu "Bieguni - Olga Tokarczuk"

https://www.facebook.com/pages/Josephinum/306388039375965

Pomnik Goethego w Wiedniu

Pomnik Goethe'go wzniesiony przez Hellmera w 1900 roku stoi na skraju parku, przy Ringu, tuż za teatrem, w ogrodach Hofburga (Burggarten)

Johann Wolfgang von Goethe - niemiecki poeta przełomu XVIII i XIX wieku i jeden z najbardziej znaczących w skali światowej, dramaturg, prozaik, uczony, polityk, wolnomularz.
ur. 28 sierpnia 1749 we Frankfurcie nad Menem, zm. 22 marca 1832 w Weimarze)
Był również myślicielem i uczonym, znawcą wielu dziedzin wiedzy oraz sztuki. Interesował się naukami przyrodniczymi. Zgromadzić około 23 tysiące preparatów przyrodniczych.


W roku 1782 został nobilitowany.

Przebywali kilka dni w Krakowie, m. in. na Uniwersytecie Jagiellońskim. Na tę okoliczność na ścianie kamienicy Józefa Bartscha (róg Rynku Głównego i Sławkowskiej) wmurowano tablicę pamiątkową.

Źródło:
https://pl.wikipedia.org/wiki/Johann_Wolfgang_von_Goethe
Burggarten

Staatsoper Wiedeń Vienna

Opera Wiedeńska - Staatsoper kojarzy się nam z Mozartem, Straussem oraz koncertami gwiazd o międzynarodowej renomie. 
Pomarzyć mogę jedynie o koncercie noworocznym w Złotej Sali Wiener Musikverein w wykonaniu  filharmoników wiedeńskich, baletu Opery Wiedeńskiej. Niestety, nie każdego stać na taki koncert, bilety są bardzo drogie. Na szczęście, noworoczne koncerty są od wielu lat transmitowane przez TVP, więc uczestniczę duchowo, słuchając z podziwem barwnych komentarzy Bogusława Kaczyńskiego. Tradycyjnie wykonywane są podczas takiego koncertu walc „Nad pięknym modrym Dunajem” i „Marsz Radetzky'ego”.
Gmach Opery znajduje się przy Kärtner Ring (skrzyżowanie z Kärtnerstrasse w pobliżu stacji metra Karlsplatz. 

Opera została ukończona w 1869 roku, jako pierwszy taki budynek przy Ringu; zaprojektowano ją w stylu ciężkiego, włoskiego renesansu. Stanowi bryłę o potężnych rozmiarach z piękną łodzią, pod którą mogły podjeżdżać powozy. Wydaje się płaska w porównaniu z innymi budowlami Ringu, co niezbyt się Wiedeńczykom niegdyś podobało. Nieprzychylny komentarz cesarza Franciszka Józefa na temat fasady tak bardzo zranił architekta van der Nülla, że odebrał sobie życie wieszając się, a dwa miesiące później zmarł drugi architekt August von Siccardsburg, zgnębiony rozpaczą.

Ważnym wydarzeniem kulturalnym w życiu Wiednia jest organizowany Bal w Operze Wiedeńskiej tzw. Opernball w Wiedniu (niem. Wiener Opernball). To najważniejszy bal w okresie karnawału organizowany corocznie w czwartek przed Środą Popielcową. W balu bierze udział corocznie około 12 000 ludzi, w tym przedstawiciele rządu austriackiego z prezydentem i premierem na czele, przedstawiciele świata biznesu i kultury, a także zaproszeni goście zagraniczni.

Obowiązują stroje balowe: długie suknie dla kobiet i fraki dla mężczyzn.

Ratusz (Rathaus) - Wiedeń Wien

RATUSZ (Rathaus) jest siedzibą burmistrza i Rady Miejskiej Wiednia, jednocześnie jest to również siedziba władz kraju związkowego, jakim jest Wiedeń. 

Nowy ratusz w stylu lekkiego neogotyku został zaprojektowany i wzorowany na siedzibie władz miejskich Brukseli przez Friedricha von Schmidta (1825-1891). 
Budowa trwała od 1873 do 1883 roku. Zastąpił on stary ratusz. 

Trójdzielna fasada ratusza zwrócona jest ku Ringstrasse. 

Nad całością budowli góruje 98-metrowa dzwonnica, na szczycie której znajduje się posąg nazywany Żelaznym Człowiekiem (Eiserne Rathausmann) w rycerskiej zbroi o wysokości 3 m. Dzwonnicy towarzyszą 4 niższe wieże o wysokości 60 m każda. 

Przed ratuszem rozciąga się Rathausplatz (plac Ratuszowy), wzdłuż którego umiejscowione są posągi zasłużonych dla miasta postaci. Ratusz otoczony jest przez park Ratuszowy (Rathauspark). Przed ratuszem w ciągu roku odbywa się wiele imprez, np: kiermasze świąteczne. Plac Ratuszowy za czasów cesarstwa był miejscem musztry i parad wojskowych.