Konsekrowano go w 1722, budowę ukończono w 1737 roku, a kościół nosi imię XVI-wiecznego świętego Karola Boromeusza. Kościół ufundował cesarz Karol VI, jako wotum za ocalenie miasta od zarazy (dżumy), a święty został kanonizowany właśnie za posługę podczas zarazy w Mediolanie. Na kolumnach widać habsburskie orły i cesarską koronę. Wnętrze jest lekkie i jasne, wypełniają je obrazy antyreformacyjne (anioł palący niemiecką biblię!). Kościół według projektu Johanna Bernharda Fischera von Erlacha.
