Josephinum Muzeum Uniwersytetu Medycznego w Wiedniu

We wrześniu 2006 roku, podczas kilkudniowego pobytu w Wiedniu, przechodziłam sobie spacerkiem w kierunku centrum miasta i po drodze natknęłam się na ciekawy klasycystyczny budynek przy Währinger Straße 25.  

Współcześnie jest tu Muzeum Uniwersytetu Medycznego w Wiedniu -Josephinum, ale kiedyś w tym gmachu zaprojektowanym przez Isidora Canevale mieściła się Wojskowa Akademia Medyczno-Chirurgiczna założona przez cesarza Józefa II (stad nazwa Josephinum). Akademia miała kształcić w nowoczesnym stylu lekarzy i położne. 

W zbiorach muzeum można zobaczyć publikacje i pisma medyczne datowane na czas pomiędzy XV a XVIII wiekiem, 2 5000 instrumentów medycznych, z okresu XVIII do XX wieku oraz najciekawszą część ekspozycji – modele woskowe. Modele te, przygotowane na zamówienie cesarza Józefa II, stworzono we Florencji, w latach 1784-1788, z trudem transportowane do Wiednia. 

Umieszczone w siedmiu pokojach w gablotach z drzewa różanego i szkła weneckiego prawie 1 200 preparatów, przedstawiają bardzo realistyczne odzwierciedlenie wnętrza człowieka, części ludzkiego ciała, modeli anatomicznych całego człowieka (więzadeł i mięśni, serca, naczyń krwionośnych i limfatycznych, jelit, mózgu, rdzenia kręgowego i narządów zmysłów).

Muzeum udostępnione dla zwiedzających tylko dwa dni w tygodniu - w piątek i sobotę w godzinach 10-18.
Warto przeczytać książkę polskiej noblistki Olgi Tokarczuk "Bieguni". Jest tam przejmujący wątek poświęcony Josephinum. Opisałam to na moim blogu "Bieguni - Olga Tokarczuk"

https://www.facebook.com/pages/Josephinum/306388039375965

Pomnik Goethego w Wiedniu

Pomnik Goethe'go wzniesiony przez Hellmera w 1900 roku stoi na skraju parku, przy Ringu, tuż za teatrem, w ogrodach Hofburga (Burggarten)

Johann Wolfgang von Goethe - niemiecki poeta przełomu XVIII i XIX wieku i jeden z najbardziej znaczących w skali światowej, dramaturg, prozaik, uczony, polityk, wolnomularz.
ur. 28 sierpnia 1749 we Frankfurcie nad Menem, zm. 22 marca 1832 w Weimarze)
Był również myślicielem i uczonym, znawcą wielu dziedzin wiedzy oraz sztuki. Interesował się naukami przyrodniczymi. Zgromadzić około 23 tysiące preparatów przyrodniczych.


W roku 1782 został nobilitowany.

Przebywali kilka dni w Krakowie, m. in. na Uniwersytecie Jagiellońskim. Na tę okoliczność na ścianie kamienicy Józefa Bartscha (róg Rynku Głównego i Sławkowskiej) wmurowano tablicę pamiątkową.

Źródło:
https://pl.wikipedia.org/wiki/Johann_Wolfgang_von_Goethe
Burggarten

Staatsoper Wiedeń Vienna

Opera Wiedeńska - Staatsoper kojarzy się nam z Mozartem, Straussem oraz koncertami gwiazd o międzynarodowej renomie. 
Pomarzyć mogę jedynie o koncercie noworocznym w Złotej Sali Wiener Musikverein w wykonaniu  filharmoników wiedeńskich, baletu Opery Wiedeńskiej. Niestety, nie każdego stać na taki koncert, bilety są bardzo drogie. Na szczęście, noworoczne koncerty są od wielu lat transmitowane przez TVP, więc uczestniczę duchowo, słuchając z podziwem barwnych komentarzy Bogusława Kaczyńskiego. Tradycyjnie wykonywane są podczas takiego koncertu walc „Nad pięknym modrym Dunajem” i „Marsz Radetzky'ego”.
Gmach Opery znajduje się przy Kärtner Ring (skrzyżowanie z Kärtnerstrasse w pobliżu stacji metra Karlsplatz. 

Opera została ukończona w 1869 roku, jako pierwszy taki budynek przy Ringu; zaprojektowano ją w stylu ciężkiego, włoskiego renesansu. Stanowi bryłę o potężnych rozmiarach z piękną łodzią, pod którą mogły podjeżdżać powozy. Wydaje się płaska w porównaniu z innymi budowlami Ringu, co niezbyt się Wiedeńczykom niegdyś podobało. Nieprzychylny komentarz cesarza Franciszka Józefa na temat fasady tak bardzo zranił architekta van der Nülla, że odebrał sobie życie wieszając się, a dwa miesiące później zmarł drugi architekt August von Siccardsburg, zgnębiony rozpaczą.

Ważnym wydarzeniem kulturalnym w życiu Wiednia jest organizowany Bal w Operze Wiedeńskiej tzw. Opernball w Wiedniu (niem. Wiener Opernball). To najważniejszy bal w okresie karnawału organizowany corocznie w czwartek przed Środą Popielcową. W balu bierze udział corocznie około 12 000 ludzi, w tym przedstawiciele rządu austriackiego z prezydentem i premierem na czele, przedstawiciele świata biznesu i kultury, a także zaproszeni goście zagraniczni.

Obowiązują stroje balowe: długie suknie dla kobiet i fraki dla mężczyzn.

Ratusz (Rathaus) - Wiedeń Wien

RATUSZ (Rathaus) jest siedzibą burmistrza i Rady Miejskiej Wiednia, jednocześnie jest to również siedziba władz kraju związkowego, jakim jest Wiedeń. 

Nowy ratusz w stylu lekkiego neogotyku został zaprojektowany i wzorowany na siedzibie władz miejskich Brukseli przez Friedricha von Schmidta (1825-1891). 
Budowa trwała od 1873 do 1883 roku. Zastąpił on stary ratusz. 

Trójdzielna fasada ratusza zwrócona jest ku Ringstrasse. 

Nad całością budowli góruje 98-metrowa dzwonnica, na szczycie której znajduje się posąg nazywany Żelaznym Człowiekiem (Eiserne Rathausmann) w rycerskiej zbroi o wysokości 3 m. Dzwonnicy towarzyszą 4 niższe wieże o wysokości 60 m każda. 

Przed ratuszem rozciąga się Rathausplatz (plac Ratuszowy), wzdłuż którego umiejscowione są posągi zasłużonych dla miasta postaci. Ratusz otoczony jest przez park Ratuszowy (Rathauspark). Przed ratuszem w ciągu roku odbywa się wiele imprez, np: kiermasze świąteczne. Plac Ratuszowy za czasów cesarstwa był miejscem musztry i parad wojskowych. 

Parlament in Wien

Gmach parlamentu, który jest miejscem spotkań obu izb Austriackiego Zgromadzenia Narodowego (Bundesrat i Nationalrat) został wzniesiony w stylu nawiązującym do greckich świątyń, przez duńskiego architekta barona Theophila Hansena (1813-1891) w latach 1874-1883. 

Stanowi część zabudowy Ringstrasse, pierwotnie mieścił Reichsrat (parlament austriackiej części imperium Habsburgów). Parlament usytuowany jest blisko Ratusza, w sąsiedztwie Pałacu Sprawiedliwości i Uniwersytetu. 

Charakterystyczna dla budynku jest część centralna z ośmioma kolumnami korynckimi oraz dwa skrzydła boczne z kolumnadami. W linii budynku króluje klasycyzm. 

Monumentalna fontanna Pallas Ateny z alegoriami austriackich rzek, kariatydy na wzór Akropolu wzniesiona w 1902 r. Przed głównym portykiem znajduje się Athenebrunnen - fontanna Pallas Ateny, greckiej bogini mądrości. Zaprojektowali ją Karl Kundmann, Josef Tautenhayn i Hugo Haerdlt i była budowana w latach 1893-1902 roku. Cztery leżące postacie u stóp Ateny przedstawiają alegorie 4 największych rzek Imperium austriacko-węgierskiego: Dunaju, Łaby, Wełtawy i Inn. 

Neoklasyczna konstrukcja z 1883 roku, z frontowym fryzem przedstawiającą Franciszka Józefa wręczającego swym poddanym konstytucję.

Wejście do parlamentu znajduje się powyżej poziomu ulicy, prowadzi do niego szeroki podjazd. Otwiera go brązowa rzeźba Ujeżdżacz koni (1901), dłuta Josefa Laxa. 

Z dwóch stron podjazd dekorują marmurowe figury greckich i rzymskich historyków. 

Na szczycie budynku umieszczono figury wybitnych starożytnych uczonych i mężów stanu oraz brązowe rydwany. 

11 XI 1918 roku, po upadku imperium Habsburgów, posłowie do parlamentu proklamowali powstanie republiki, która została nazwana Republiką Austrii. Bardzo zniszczony pod koniec działań zbrojnych II wojny światowej. Budowla pokrywa 13 500 m2. Wnętrza składają się z ponad 100 pomieszczeń. Marmur pochodził z Lasy we włoskim regionie Trydent-Górna Adyga.

Kościół św. Karola Boromeusza (Karlskirche)

Stacja metra Karlsplatz oraz Kościół św. Karola Boromeusza (Karlskirche)- barokowa budowla sakralna z potężną włoską kopułą, dwoma filarami na wzór bizantyjski rodzi wrażenie czegoś pośredniego między kościołem a świątynią islamską. 

Konsekrowano go w 1722, budowę ukończono w 1737 roku, a kościół nosi imię XVI-wiecznego świętego Karola Boromeusza. Kościół ufundował cesarz Karol VI, jako wotum za ocalenie miasta od zarazy (dżumy), a święty został kanonizowany właśnie za posługę podczas zarazy w Mediolanie. Na kolumnach widać habsburskie orły i cesarską koronę. Wnętrze jest lekkie i jasne, wypełniają je obrazy antyreformacyjne (anioł palący niemiecką biblię!). Kościół według projektu Johanna Bernharda Fischera von Erlacha.

Plac Marii Teresy w Wiedniu

Pomnik cesarzowej Marii Teresy z 1888 roku stoi na placu "Maria Theresien-Platz" między Muzeum Historii Sztuki (Kunsthistorisches Museum), a Muzeum Historii Naturalnej (Naturhistorisches Museum).

Cesarzowa Maria Teresa siedzi na tronie, poniżej jej doradcy i generałowie. Jeźdźcy to generałowie: Duan, Laudon, Traun i Khevenhüller. Grupa stojąca w centrum przedstawia: kanclerza Kunitza, księcia Liechtensteina, hrabiego Haugwitza i osobistego lekarza Marii Teresy - von Swietena. 

Reliefy upamiętniają szesnastu wybitnych ludzi z epoki cesarzowej, m.in.: Glucka, Haydna i Mozarta.

Pomnik jest dziełem niemieckiego rzeźbiarza Kaspara von Zumbuscha (1830-1915), który wykonał go w roku 1888.

Fontanna na tle Muzeum Historii Sztuki (Kunsthistorisches Museum) na Placu Marii Teresy