Kopanie Żołyńskie - kapliczka św. Antoniego

Planowałyśmy wyjazd jeszcze latem, ale dopiero jesienią udało nam się zrealizować nasze zamierzenia. 
Dzisiaj, zupełnie spontanicznie zdecydowałyśmy się na wypad do Kopań Żołyńskich, niedaleko Biedaczowa, kilkanaście kilometrów od Leżajska. Znajduje się tam piękna kapliczka św. Antoniego z Padwy z cudownym źródełkiem obok kapliczki. Nie słyszałam wcześniej o istnieniu kapliczki, nie miałam pojęcia, że jest taka ładna i przede wszystkim, że jest darzona tak wielkim kultem i to nie tylko przez miejscową ludność. Przyjeżdżają tu pielgrzymi z Przeworska, Jarosławia, Rzeszowa, Leżajska. Spotkałyśmy Pana, który przyjechał z odległego o 20 km Przeworska. Przyjechał na rowerze i jak nam powiedział, przyjeżdża tu stale od 40 lat. 
Figura św. Antoniego została postawiona w tym miejscu prawdopodobnie już w XIX wieku. Od lat w dniu św. Antoniego z Padwy – 13 czerwca odprawiane są tu msze św. Także w czasie II wojny światowej i tuż po niej, kapliczka ta służyła jako „skrzynka kontaktowa” dla partyzantów AK. W latach 50. ub. wieku kapliczka spłonęła wskutek zaprószonego ognia. W 1975 roku postawiono nową kapliczkę, jednak w 2014 mieszkańcy zdecydowali o postawieniu nowej, bardziej okazałej. 
Inicjatorem odbudowy i koordynatorem wszelkich prac, jakie zostały wykonane przy tej kapliczce był pochodzący z Kopań zakonnik - bernardyn O. Juniper Czesław Ostrowski - natomiast fundatorem figury św. Antoniego był ks. Edward Czech pełniący w tym czasie posługę proboszcza w Radomiu. Ks. Edward Czech sprowadził z Radomia figurkę św. Antoniego, wyrzeźbioną z kawałka lipy.Nową kapliczkę zaprojektował i wybudował Pan Zbigniew Klin z Kopań. 12 czerwca 2014 roku kapliczka została poświęcona i od tego czasu regularnie od maja do października w drugą niedzielę miesiąca o godz. 16 odprawiana jest msza św., dodatkowo 12 i 13 czerwca o godz. 18. Ksiądz odprawia mszę św. w ornacie z wyhaftowanym wizerunkiem św. Antoniego. 

***

zobacz też:

• Święty Antoni w Kopaniach
• Kapliczki przydrożne 
• Kapliczka przydrożna przy ul. Mickiewicza
• Kapliczka nad stojadłem w Leżajsku

Nałęczów - Perła Lubelszczyzny

27 lipca 2004 roku odwiedziłam Nałęczów - miejscowość uzdrowiskową w woj. lubelskim, niedaleko Kazimierza Dolnego. Ze względu na specyficzny mikroklimat Nałęczów znany jest jako uzdrowisko jedyne w Polsce, w którym leczy się choroby kardiologiczne.

W zabytkowym Parku Zdrojowym znajduje się Dom Zdrojowy z Pijalnią Wód Mineralnych z trzech źródeł: „Miłość”, „Barbara” i „Celiński” oraz Palmiarnią.

Park Zdrojowy

W Parku Zdrojowym znajduje się również pawilon angielski, sanatorium 'Książę Józef', Pałac Małachowskich z lat 1771–75 z zachowaną najcenniejszą Salą Balową oraz przylegającymi Salami Portretową i Zieloną. W pobliżu Pałacu stoi ławeczka Bolesława Prusa, a w samym Pałacu do 2017 roku mieściło się Muzeum Bolesława Prusa. 

Pałac Małachowskich w Nałęczowie

Muzeum Bolesława Prusa gromadzi pamiątki i materiały dokumentujące życie i twórczość pisarza, ze szczególnym uwzględnieniem jego związków z Nałęczowem. Prus mieszkał w Pałacu Małachowskich podczas swoich pobytów w uzdrowisku w latach 1882–1910. Pisarz w Nałęczowie prawie od początku istnienia uzdrowiska aż do swojej śmierci leczył się z agorafobii.

***

Chata Żeromskiego na Armatniej Górze, obecnie Muzeum Stefana Żeromskiego w Nałęczowie – otwarte 17 czerwca 1928 r. w dawnej pracowni Stefana Żeromskiego. Chatę Żeromskiego zaprojektował i wybudował zięć Oktawii Żeromskiej - mąż Henryki - Jan Koszczyc Witkiewicz, polski architekt i konserwator zabytków.

Poświęcone jest osobie i twórczości Stefana Żeromskiego, jednego z najwybitniejszych polskich pisarzy, czterokrotnie nominowanego do Nagrody Nobla w dziedzinie literatury.
Dom w stylu zakopiańskim, na wysokiej kamiennej podmurówce, o konstrukcji wieńcowej z gankiem i dachem krytym gontem był letnim domem pisarza. Wybudowany za honorarium otrzymane za powieść 'Popioły'. To tutaj została ukończona powieść 'Dzieje grzechu'. 

**

Willa 'Podgórze' w Nałęczowie. Modrzewiowa willa wzniesiona w latach 1882–1885 w stylu szwajcarskim, zbudowana przez Aleksandra Oskierko - litewskiego ziemianina, który sprzedał ją doktorowi Karolowi Benniemu. Benni był laryngologiem, społecznikiem, przyjacielem wielu artystów i pisarzy, brał udział w powstaniu styczniowym. Za czasów Benniego był tu pensjonat, gdzie mieszkał m.in. Henryk Sienkiewicz, a także Jan i Mieczysław Karłowiczowie. Stołował się tu Bolesław Prus. 

W willi 'Podgórze' odbywały się także czwartkowe spotkania literackie organizowane przez poetkę i powieściopisarkę okresu romantyzmu Jadwigę Łuszczewską (ps. literacki Deotyma) i polskiego poetę romantycznego, filaretę Antoniego Odyńca (przyjaciela Adama Mickiewicza).

W latach 1899-1904 Benni był wiceprezesem i prezesem Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych. Zgodnie z testamentem p. Ludwiki Góreckiej, wnuczki B. Lindego, doprowadził Benni do wybudowania gmachu Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych w Warszawie. Udało mu się także zdobyć fundusze na zakup najważniejszych dzieł sztuki polskiej, m.in. wykupił obraz Jana Matejki Bitwa pod Grunwaldem z rąk spadkobierców bankiera Jakuba Rosenbluma.

W 1984 willę wraz z oficyną, ogrodem, ustępem i ogrodzeniem z bramą wpisano do rejestru zabytków.

**

Ze studia plenerowego Radio Lublin propagowało (27 lipca 2004 roku) najpiękniejsze zakątki, najbardziej urokliwe miejsca, najciekawsze tajemnice, najmniej i najbardziej znane miejscowości Lubelszczyzny, które zasługują na miano Perły Lubelszczyzny. Za udział w konkursie otrzymałam cenny kubek firmowy Radia Lublin.

229 urodziny Stanów Zjednoczonych na Zamku w Łańcucie

Łańcut i Zamek kojarzy się z centrum kulturalnym, gdzie od 1960 roku organizowany jest w maj Festiwal Muzyki.
Rezydencka magnacka Potockich pełni również funkcje reprezentacyjne. W 1996 roku odbyło się tu spotkanie dziewięciu prezydentów państw Europy Środkowej, podczas którego prezydenci państw zasadzili w Ogrodzie drzewa.

28 czerwca 2005 roku na terenie Zamku w Łańcucie świętowano 229 urodziny Stanów Zjednoczonych. W uroczystości wziął udział Ambasador USA Victor Ashe oraz Konsul Generalny Kenneth Fairfax wraz z małżonką Nyettą Yarkin.

Na uroczystości Independence Day - święta Stanów Zjednoczonych zostało zaproszonych 250 gości, głównie z Podkarpacia m. in. marszałek podkarpacki Leszek Deptuła. 

W sali balowej łańcuckiego Zamku przywitał Gości Ambasador USA Victor Ashe. W okolicznościowym przemówieniu wspomniał o udziale polskich bohaterów w uzyskaniu niepodległości Stanów Zjednoczonych - o Tadeuszu Kościuszce i Kazimierzu Pułaskim.

W trakcie przyjęcia odbyły się rozmowy przy suto zastawionym szwedzkim stole, a ambasador pokroił "tort urodzinowy" efektownie przygotowany w kształcie Flagi Stanów Zjednoczonych.

 

 

Warto wspomnieć, że 4 lipca 1776 roku na obradach Kongresu w budynku Independence Hall w Filadelfii uchwalono "Deklarację Niepodległości Stanów Zjednoczonych". Stała się ona podstawą do późniejszej konstytucji Stanów Zjednoczonych - pierwszego tego typu aktu prawnego na świecie.

W 1926 roku Stany Zjednoczone świętowały swoje 150 - lecie niepodległości. Z tej okazji w Rzeczpospolitej Polskiej przeprowadzono wówczas akcję przygotowania księgi pamiątkowej, którą sprezentowano Amerykanom. Przez osiem miesięcy ok 5,5 milionów obywateli II Rzeczpospolitej podpisywało się pod życzeniami dla USA. Oprócz podpisów najważniejszych osób w państwie, przywódców politycznych i kulturalnych Polski znalazły się także podpisy zwykłych ludzi, zwłaszcza uczniów i nauczycieli polskich szkół. W Bibliotece Kongresu USA znajduje się 111 tomów polskich Deklaracji. Po 91 latach ten gigantyczny prezent z życzeniami został zdigitalizowany i udostępniony w ramach projektu "Class of 1926" .

Tuż przed uroczystościami w Łańcucie Ambasador USA Victor Ashe odwiedził grób cadyka Elimelecha w Leżajsku. 

Pałac Czartoryskich w Pełkiniach

Pałac w Pełkiniach należał od 1889 roku do Witolda Czartoryskiego i Jadwigi z hr. Dzieduszyckich. Wcześniej dobra Pełkińskie należały kolejno do Dunikowskich, Ostrogskich, Lubomirskich i Sanguszków.

Witold Czartoryski s. Jerzego

W czasie II wojny światowej pałac i park uległy znacznym zniszczeniom.
Na początku 1945r. zabudowania i park zostały przejęte przez Referat Opieki Społecznej Urzędu Powiatowego w Jarosławiu i po remoncie utworzono tu Państwowy Dom Pomocy Społecznej.

Od kilku lat rezydencja wraz z parkiem powróciła do spadkobierców prawowitych właścicieli, jest w trakcie remontu.

W ogrodzie pałacowym pośród ciekawych gatunków drzew stoi figura Matki Bożej, ufundowana z okazji złotych godów Witolda i Jadwigi.

W sąsiedztwie parku, w którym rosną daglezje, kasztanowce, dęby szypułkowe, lipy drobnolistne oraz buki i cisy, limby, choina kanadyjska i magnolie zachowały się pozostałości budynków folwarcznych: rządcówka, lamus, stajnia i stodoła oraz domek ogrodnika. Obok pałacu są również dwa spore stawy. 

***

8 czerwca 2019 w Jarosławiu odbędzie się "Dzień Patrona Miasta Jarosławia bł. o. Michała Czartoryskiego". Byłam dzisiaj w Urzędzie Miasta, gdzie na II piętrze w sali posiedzeń znajduje się tablica pamiątkowa na pamiątkę ustanowienia Bł. Michała Czartoryskiego OP, syna tej ziemi patronem miasta Jarosławia, 11 czerwca 2005 roku.

Jan Franciszek Konrad Czartoryski (późniejszy o. Michał) ur. się 19 lutego 1879 roku w Pełkiniach koło Jarosławia, jako syn Witolda i Jadwigi z Dzieduszyckich. W latach 1914-1915 Jan spędził 8 miesięcy na Morawach, na zamku we Vranovie (Frain), u swych krewnych Adama i Stefanii Stadnickich. Wybuch I wojny światowej sprawił, że kolejne cztery miesiące Jan spędził już w wojsku austriackim, w 7. dywizjonie artylerii konnej, a potem, w latach 1915-1916, odbył służbę wojskową ucząc się w szkole oficerskiej armii austriackiej. Przygotowywał się jednocześnie do złożenia matury, którą zdał w trybie „wojennym” 10 stycznia 1916 r., w Cesarsko-Królewskiej II Wyższej Szkole Realnej w Krakowie.
Młody Jan Franciszek Czartoryski otrzymał zatem dyplom uprawniający do studiów na Politechnice. W 1917 roku rozpoczął studia na wydziale architektury Politechniki Lwowskiej.
Od listopada 1918 r. do połowy 1919 r. był uczestnikiem obrony Lwowa oraz „wojny ukraińskiej” pod wodzą kpt. Czesława Mączyńskiego. Następnie w wojnie polsko-bolszewickiej 1920 r. wraz z „Orlętami Lwowskimi” Jan bronił miasta przed armią Budionnego.
W 1927 wstąpił do dominikanów, święcenia kapłańskie przyjął 20 grudnia 1931 roku w Bazylice Matki Bożej Bolesnej w Jarosławiu. 

Brał udział w Powstaniu Warszawskim, jako kapelan Zgrupowania AK "Konrad". 6 września 1944, po upadku Powstania na Powiślu, nie wycofał się z oddziałami powstańczymi i nie skorzystał jak mu radzono, z możliwości ukrycia się przed Niemcami w stroju sanitariusza, lecz pozostał w szpitalu do końca z grupą ciężko rannych powstańców i cywilów. Kiedy Niemcy zajęli szpital, odnosili się do kapelana i rannych z wrogością, dając niedwuznacznie do zrozumienia jaki czeka ich los. Ojciec Michał nie zwracał na to uwagi i spokojnie się modlił. Pół godziny po ewakuacji obsługi szpitala hitlerowcy zamordowali pozostałych tam rannych oraz O. Michała, a ciała ofiar spalili na pobliskiej barykadzie.
Ojciec Święty Jan Paweł II, 13 czerwca 1999 roku w Warszawie beatyfikował bohaterskiego zakonnika w grupie 108 Męczenników II Wojny Światowej.
W Bazylice OO Dominikanów o godz. 17:30 odbyło się wspomnienia rodzinne Barbary Czartoryskiej.