Parlament in Wien

Gmach parlamentu, który jest miejscem spotkań obu izb Austriackiego Zgromadzenia Narodowego (Bundesrat i Nationalrat) został wzniesiony w stylu nawiązującym do greckich świątyń, przez duńskiego architekta barona Theophila Hansena (1813-1891) w latach 1874-1883. 

Stanowi część zabudowy Ringstrasse, pierwotnie mieścił Reichsrat (parlament austriackiej części imperium Habsburgów). Parlament usytuowany jest blisko Ratusza, w sąsiedztwie Pałacu Sprawiedliwości i Uniwersytetu. 

Charakterystyczna dla budynku jest część centralna z ośmioma kolumnami korynckimi oraz dwa skrzydła boczne z kolumnadami. W linii budynku króluje klasycyzm. 

Monumentalna fontanna Pallas Ateny z alegoriami austriackich rzek, kariatydy na wzór Akropolu wzniesiona w 1902 r. Przed głównym portykiem znajduje się Athenebrunnen - fontanna Pallas Ateny, greckiej bogini mądrości. Zaprojektowali ją Karl Kundmann, Josef Tautenhayn i Hugo Haerdlt i była budowana w latach 1893-1902 roku. Cztery leżące postacie u stóp Ateny przedstawiają alegorie 4 największych rzek Imperium austriacko-węgierskiego: Dunaju, Łaby, Wełtawy i Inn. 

Neoklasyczna konstrukcja z 1883 roku, z frontowym fryzem przedstawiającą Franciszka Józefa wręczającego swym poddanym konstytucję.

Wejście do parlamentu znajduje się powyżej poziomu ulicy, prowadzi do niego szeroki podjazd. Otwiera go brązowa rzeźba Ujeżdżacz koni (1901), dłuta Josefa Laxa. 

Z dwóch stron podjazd dekorują marmurowe figury greckich i rzymskich historyków. 

Na szczycie budynku umieszczono figury wybitnych starożytnych uczonych i mężów stanu oraz brązowe rydwany. 

11 XI 1918 roku, po upadku imperium Habsburgów, posłowie do parlamentu proklamowali powstanie republiki, która została nazwana Republiką Austrii. Bardzo zniszczony pod koniec działań zbrojnych II wojny światowej. Budowla pokrywa 13 500 m2. Wnętrza składają się z ponad 100 pomieszczeń. Marmur pochodził z Lasy we włoskim regionie Trydent-Górna Adyga.

Kościół św. Karola Boromeusza (Karlskirche)

Stacja metra Karlsplatz oraz Kościół św. Karola Boromeusza (Karlskirche)- barokowa budowla sakralna z potężną włoską kopułą, dwoma filarami na wzór bizantyjski rodzi wrażenie czegoś pośredniego między kościołem a świątynią islamską. 

Konsekrowano go w 1722, budowę ukończono w 1737 roku, a kościół nosi imię XVI-wiecznego świętego Karola Boromeusza. Kościół ufundował cesarz Karol VI, jako wotum za ocalenie miasta od zarazy (dżumy), a święty został kanonizowany właśnie za posługę podczas zarazy w Mediolanie. Na kolumnach widać habsburskie orły i cesarską koronę. Wnętrze jest lekkie i jasne, wypełniają je obrazy antyreformacyjne (anioł palący niemiecką biblię!). Kościół według projektu Johanna Bernharda Fischera von Erlacha.

Plac Marii Teresy w Wiedniu

Pomnik cesarzowej Marii Teresy z 1888 roku stoi na placu "Maria Theresien-Platz" między Muzeum Historii Sztuki (Kunsthistorisches Museum), a Muzeum Historii Naturalnej (Naturhistorisches Museum).

Cesarzowa Maria Teresa siedzi na tronie, poniżej jej doradcy i generałowie. Jeźdźcy to generałowie: Duan, Laudon, Traun i Khevenhüller. Grupa stojąca w centrum przedstawia: kanclerza Kunitza, księcia Liechtensteina, hrabiego Haugwitza i osobistego lekarza Marii Teresy - von Swietena. 

Reliefy upamiętniają szesnastu wybitnych ludzi z epoki cesarzowej, m.in.: Glucka, Haydna i Mozarta.

Pomnik jest dziełem niemieckiego rzeźbiarza Kaspara von Zumbuscha (1830-1915), który wykonał go w roku 1888.

Fontanna na tle Muzeum Historii Sztuki (Kunsthistorisches Museum) na Placu Marii Teresy

Wiedeń Vienna Kolumna Morowa (Pestsäule)

Barokowa Kolumna Morowa (Pestsäule), Kolumna Trójcy Świętej znajduje się na Placu Graben. Została wzniesiona przez Leopolda I na pamiątkę ocalenia go od epidemii dżumy w 1679 r.

W tym miejscu pośpiesznie grzebano zwłoki tych, którzy pomarli od zarazy. Pierwszą kolumnę z drewna zastąpiono później piękną marmurową, projektu Matthiasa Rauchmillera. Nad wysokim postumentem udekorowanym reliefami (jeden z nich przedstawiał klęczącego Leopolda I), wznosi się ku niebu skłębiony tłum figur, chmur, amorków, aniołków i postaci symbolicznych, m. in. postać Wiary triumfującej nad Zarazą.

Z epidemią dżumy związana jest legenda o wesołym Augustynie - 

Der liebe Augustin

Wiedeń Vienna Katedra św. Szczepana

Gotycka Katedra świętego Szczepana stoi w sercu barokowej Starówki przy Stephansplatz. Jej budowę rozpoczęto na cześć pierwszego męczennika chrześcijaństwa w 1359, a zakończono 300 lat później. Jest to arcydzieło gotyckiej sztuki budowlanej z imponującym dachem, na którym znajduje się 250 tysięcy glazurowanych dachówek. Dach katedry udekorowano w 1490 (obecnie to w dużej części rekonstrukcja). Na miejscu dzisiejszej katedry stała romańska bazylika z 1137 roku, która spłonęła w 1193 roku. Później wzniesiono tam wczesno gotycki kościół, który również długo nie przetrwał. Katedra dużo przeszła podczas wszystkich wieków - uszkodzili ją żołnierze napoleońscy, bombardowali w czasie II wojny światowej Amerykanie. 

Najstarsze fragmenty świątyni romańskiej przedstawiające popiersia apostołów, zwierzęta, sceny z Apokalipsy to Brama Olbrzymów (Riesentor) i 2 Wieże Pogan, pozostałe po romańskim kościele z XIII w. 

Potężna gotycka wieża główna wysoka na 137 metrów, nazywana "Steffl" (Stefanek) to punkt widokowy na panoramę miasta. Wejście na nią to 343 schodków. Na wieży północnej, której nigdy nie dokończono, zawieszono największy w Austrii dzwon Pummerin. Dzisiejszy to kopia 20-tonowego dzwony odlanego w 1683 roku z dział zdobytych na Turkach. Można się do niego dostać windą Według legendy budowniczy wieży północnej miał zawrzeć pakt z diabłem, by prześcignąć w wysokości i urodzie wieżę południową - nigdy jednak mu się to nie udało. Rzeczywistą przyczyną niedokończenia budowy wieży był najazd Turków w 1529 roku i kłopoty finansowe państwa.

W podziemnej krypcie pod głównym ołtarzem znajdują się urny ze szczątkami Habsburgów.

20 marca - astrologiczna data

Wiedeń Vienna Votivkirche

18 lutego 1853 roku Janos Libenyi dokonał nieudanego zamachu na cesarza Franciszka Józefa I. Na pamiątkę ocalenia życia monarchy z inicjatywy cesarza Maksymiliana (brata Franciszka Józefa)wybudowano kościół wotywny - Votivkirche. Zbudowano go w latach 1855-1879 na wzór francuskich katedr gotyckich. Dwie strzeliste wieże mają wysokość 99 metrów.
Nadzór nad pracami przy fundamentach kościoła sprawował absolwent wiedeńskiej politechniki, Polak - Ludwik Wierzbicki herbu Ślepowron (ur. 24 grudnia 1834 w Wierbiążu Wyżnym koło Kołomyi na Pokuciu, zm. 18 grudnia 1912 we Lwowie  i pochowany został w grobowcu rodzinnym na Cmentarzu Łyczakowskim we Lwowie.) – polski inżynier, budowniczy i dyrektor kolei żelaznych, poseł na Sejm Krajowy Galicji V kadencji (okręg Kołomyja).
Od 1862 do 1918 Votivkirche był wojskowym kościołem garnizonowym Wiednia.

Wiedeń Vienna Muzeum Historii Naturalnej (Naturhistorisches Museum)

Muzeum Historii Naturalnej (Naturhistorisches Museum) w Wiedniu jest jednym z najbogatszych i najlepiej wyposażonych muzeów przyrodniczych na świecie.

Muzeum zostało założone w 1876 roku, ze względu na rozrastającą się ilość eksponatów rozbudowany gmach został otwarty w 1889 roku. Na parterze można podziwiać ogromne ilości prezentowanych meteorytów, minerałów, obiektów z okresów prehistorycznych, łącznie z autentycznymi szkieletami dinozaurów, stanowiska z epoki kamiennej, brązu, miedzi, aż do późnej doby żelaza. W sali 11 znajduje się oryginał posążku Wenus z Willendorfu, liczący sobie, bagatela, 25 tysięcy lat. Na piętrze znajduje się kolekcja wypchanych gatunków ptaków, ssaków, ryb, modele ogromnego mrowiska, wieloryba i inne tego rodzaju atrakcje. Bardzo ciekawie wygląda sala z mikroskopami, gdzie można podziwiać mikroorganizmy.

Pomnik cesarzowej Marii Teresy z 1888 roku stoi na placu "Maria Theresien-Platz". W tle gmach Muzeum Historii Naturalnej (Naturhistorisches Museum), gdzie na ekspozycji kamieni szlachetnych można olbrzymi topaz o wadze 117 kg oraz komplet biżuterii Marii Teresy.
Na szczycie centralnej kopuły stoi Grecki bóg słońca Helios.

Figurki i rzeźby przedstawiają postęp naukowy i symbolizują siły natury

Kiedy w 1999 roku odwiedziłam Muzeum nie miałam świadomości, że w tym gmachu znajduje się tak ogromna ilość eksponatów do zwiedzania. Spędziliśmy tam dobrych kilka godzin. W końcu umęczeni, ale zadowoleni usiedliśmy w uroczej kawiarence dla zwiedzających ulokowanej na I piętrze. Moi chłopcy skusili się ... ot, po prostu na szarlotkę. Podano nam kawę w firmowych filiżankach z logo Muzeum.

***

Na placu "Maria Theresien-Platz" naprzeciwko Muzeum Historii Naturalnej znajduje się Muzeum Historii Sztuki (Kunsthistorisches Museum).